Aclabs.gr: Αρχική Άρθρα - Πληροφορίες Για τον Καταναλωτή Βελτίωση και Επεξεργασία του Νερού - 7. Συσκευές μικροβιολογικής εξυγίανσης του νερού

Βελτίωση και Επεξεργασία του Νερού - 7. Συσκευές μικροβιολογικής εξυγίανσης του νερού

E-mail Εκτύπωση
Ευρετήριο Άρθρων
Βελτίωση και Επεξεργασία του Νερού
3. Συσκευές αποσιδήρωσης – απομαγγανίωσης του νερού
4. Φίλτρα απιονισμού
5. Συσκευή αντίστροφης ώσμωσης
6. Αποσκληρυντές
7. Συσκευές μικροβιολογικής εξυγίανσης του νερού
ΠΩΣ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΩ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΣΥΣΚΕΥΗ;
Όλες οι σελίδες

7. Συσκευές μικροβιολογικής εξυγίανσης του νερού
Οι ακόλουθες συσκευές χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση της ποιότητας του νερού όταν αυτό εμπεριέχει αυξημένο μικροβιολογικό φορτίο και παθογόνους μικροοργανισμούς.
7.1. Συσκευές χλωρίωσης
Με την προσθήκη υποχλωριώδους νατρίου ή ασβεστίου δημιουργείται στο νερό ελεύθερο χλώριο (Cl2), μια ιδιαιτέρως δραστική ουσία που καταστρέφει όλους τους μικροοργανισμούς που εμπεριέχονται στο νερό.
Διατίθενται σε δύο διατάξεις: α) με δοσομετρητή και δεξαμενή ή  β) με παράλληλη σύνδεση και χρήση ταμπλετών.
Τα πλεονεκτήματα της μεθόδου χλωρίωσης είναι η αποτελεσματικότητα της, η χρήση της σε όλες τις περιπτώσεις μολυσμένων νερών (χρησιμοποιείται ακόμη και στα απόβλητα) και το σχετικώς χαμηλό κόστος αρχικής εγκατάστασης και λειτουργίας.
Τα βασικά μειονεκτήματά της είναι τα ακόλουθα:
α) Το ελεύθερο χλώριο, που είναι τοξικό για τους μικροοργανισμούς, είναι επίσης τοξικό και καρκινογόνο για τον άνθρωπο. Είναι απαραίτητη η εγκατάσταση μονάδας στην οποία θα ελέγχεται αυτόματα το επίπεδο του ελεύθερου χλωρίου, καθώς πρέπει να αποφεύγεται η υπερδοσολογία.
Πολλοί ιδιοκτήτες οικιών και δυστυχώς και αρκετοί περιφερειακοί δήμοι πραγματοποιούν τη χλωρίωση με το χέρι, σε τυχαία βάση και χωρίς έλεγχο της ποσότητας του ελεύθερου χλωρίου στο νερό. Αυτή η επιλογή είναι μια "βραδυφλεγής βόμβα" για την υγεία των καταναλωτών.
β) Το ελεύθερο χλώριο, που όπως προαναφέρθηκε είναι μια ιδιαίτερα δραστική ουσία, αντιδρά με διάφορες οργανικές ουσίες που εμπεριέχονται στο νερό δημιουργώντας τα παράγωγα της χλωρίωσης (τριαλογονομεθάνια, κ.α.).
Τα παράγωγα της χλωρίωσης είναι τοξικότερες ουσίες από το ίδιο το ελεύθερο χλώριο και για αυτά προβλέπονται ανώτατα επιτρεπόμενα όρια (Σχετική Οδηγία ΚΥΑ Υ2/2600/2001).
Η τοξικότητα των παραγώγων της χλωρίωσης ως προς τον άνθρωπο, καθιστά τη χρήση της ελεγχόμενης χλωρίωσης του νερού απαραίτητη σε κάθε περίπτωση.
γ)  Η χλωρίωση του νερού προσδίδει ιδιαίτερη γεύση σε αυτό που ενοχλεί μέρος των καταναλωτών (π.χ. σημαντικός αριθμός καταναλωτών που ζουν εκτός Αθήνας και έχουν συνηθίσει να πίνουν μη χλωριωμένο νερό, παραπονούνται για τη γεύση του νερού της Αθήνας).
7.2. Συστήματα οζόνωσης
Τα συγκεκριμένα συστήματα παράγουν όζον (Ο3), το οποίο είναι μια ιδιαίτερα δραστική ουσία που καταστρέφει όλους τους μικροοργανισμούς που εμπεριέχονται στο νερό. Διασπάται εύκολα προς οξυγόνο και δεν επηρεάζει σημαντικά τη γεύση του νερού (όπως η χλωρίωση).
Τα βασικά μειονεκτήματα των συστημάτων οζόνωσης είναι το υψηλό κόστος εγκατάστασης και λειτουργίας τους και η μερική μετατροπή των ιόντων βρωμίου (Br-), αν αυτά υπάρχουν στο νερό, στα ιδιαιτέρως τοξικά βρωμικά ιόντα (BrO3-).
Λόγω του αυξημένου κόστους επένδυσης αλλά και της ιδιότητας που διαθέτουν να μην αλλοιώνουν τη γεύση του νερού, τα συστήματα οζόνωσης χρησιμοποιούνται ως επί το πλείστον σε μονάδες εμφιαλώσεως νερών.
7.3. Συσκευές ηλεκτρόλυσης
Οι συσκευές αυτές επιτυγχάνουν την μικροβιολογική εξυγίανση, ηλεκτρολύοντας το νερό και δημιουργώντας τοπικά συνθήκες στις οποίες δεν μπορούν να επιβιώσουν μικροοργανισμοί.
Το κόστος εγκατάστασής τους είναι υψηλό αλλά το κόστος λειτουργίας τους είναι χαμηλό. Δεν απαιτείται προσθήκη χημικών και δεν αλλοιώνουν τη γεύση του νερού.
7.4. Λυχνίες υπεριώδους φωτός (UV)
Η υπεριώδης ακτινοβολία έχει την ικανότητα να σκοτώνει τους μικροοργανισμούς. Οι λυχνίες UV διατίθενται σε μεγάλη κλίμακα, από απλές που εφαρμόζονται σε κοινή βρύση κουζίνας μέχρι ειδικές κατασκευές βιομηχανικής κλίμακας.
Οι κοινές λυχνίες UV χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες: σε αυτές που έχουν ένδειξη λειτουργίας (ακριβότερες) και σε αυτές που δεν διαθέτουν.  
Τα πλεονεκτήματα του συγκεκριμένου τρόπου μικροβιολογικής εξυγίανσης είναι τα ακόλουθα:
α) Χαμηλό κόστος
β) Εύκολη εγκατάσταση
γ) Δεν επηρεάζουν τη χημική σύσταση του νερού και δεν δημιουργούν τοξικά παράγωγα.
Το βασικό μειονέκτημα των λυχνιών UV είναι ότι δεν είναι κατάλληλες για όλες τις περιπτώσεις μικροβιολογικής επιμόλυνσης του νερού, καθώς πρόκειται για μια πιο ήπιας μορφής μικροβιολογική εξυγίανση από τις προαναφερόμενες.
Συγκεκριμένα, δεν συνιστάται η χρήση τους στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α) Νερά με αυξημένη μικροβιολογική επιβάρυνση που σχετίζεται με λύματα (π.χ. παρουσία κολοβακτηριοειδών εντέρου)
β) Νερά που εμπεριέχουν γαιώδη υλικά (χώμα) και που συνήθως έχουν αυξημένο αριθμό συνολικών μικροβίων (ΟΜΧ) και ψευδομονάδων (pseudomonas aer.).